فرمود تا در آنجا وفات فرمود . و چون آن جناب و فرزندش امام حسن عليه السلام در سامره در محلّه‌اى كه عسكر نام داشت سكنى فرمودند از اين جهت اين دو بزرگوار را عسكرى مىگفتند . و اذّيت و آزارى كه از متوكّل به حضرت امام على نقى رسيد چه به خود آن حضرت چه به شيعيان و دوستان او ، و چه به علوييّن و اولاد فاطمه عليها السلام ، و چه به قبر امام حسين عليه السلام و زوّار آن حضرت كه بازگشت تمام به آن حضرت است ، زياده از آن است كه ذكر شود ؛ چه آنكه متوكّل اكفر بنى عبّاس بود ، و مردى خبيث السّيرة و السّريره و پست‌فطرت و سخت نانجيب بود و با آل ابوطالب دشمنى شديد داشت ، و به ظنّ و تهمت ايشان را اخذ مىنمود و پيوسته در صدد اذيّت و ايذاء ايشان بود ، و اصرار او در باب محو آثار قبر شريف امام حسين عليه السلام و اذيت و آزار او به زوّار آن قبر ، اظهر من الشمس وابين من الامس است . در اخبار الدّول قرمانى « 1 » است كه در سنه 237 متوكّل امر كرد قبر امام حسين عليه السلام را هدم كنند و خانه‌هاى اطراف قبر را نيز خراب كنند و زراعت در آنجا نمايند ، و منع كرد مردم را از زيارت آن حضرت ، و زمين كربلا را شخم و شيار كرد ، مسلمانان خيلى متألّم شدند از اين جهت ، و اهل بغداد بر ديوارها فحش و شتم براى او نوشتند ، و شعرا نيز او را هجو كردند از جمله در هجو او گفتند : تَا للّهِ انْ كانَتْ امَيَّةُ قَدْ اتَتْ * قَتْلَ ابْنِ بِنْتِ نَبِيِّها مَظْلُوماً فَلَقَدْ اتاهُ بَنُو ابيهِ بِمِثلِها * هذا لَعَمْرُكَ قَبْرُهُ مَهْدُوماً اسَفُوا عَلى انْ لا يَكُونُوا شارَكُوا * في قَتْلِه فَتَتَّبِعُوهُ رَميماً « 2 »

--> ( 1 ) ( . ابوالعباس احمد بن سنان دمشقى قرمانى متوفاى 1019 . ) ( 2 ) ( . ترجمه : به خدا سوگند اگر بنىاميّه به ستم مرتكب قتل پسر پيغمبرشان شدند ، هر آينه فرزندان پدر او ) ( ( بنىعبّاس كه از نسل عبدالمطلب جدّ امام حسين عليه السلام ) ( هستند ) نيز مرتكب جنايتى همانند آن شده‌اند ؛ اين قبر